Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

Magic is Might!

Αφιερώνω αυτό το ποστ σε όλους εμάς, που μεγαλώσαμε μαζί με τα βιβλία και τις ταινίες του Χάρι Πότερ, που ξενυχτήσαμε για να τελειώσουμε το βιβλίο ή το κεφάλαιο, και την επομένη είχαμε διαγώνισμα, που κλάψαμε με το θάνατο της Χέντβιχ, του Ντόμπι και του Ντάμπλντορ, που στηνόμασταν μια ώρα πριν την αρχή της ταινίας στην ουρά για να δούμε την πρεμιέρα, που μετρούσαμε τις μέρες μέχρι το επόμενο βιβλίο από την ημέρα που έβγαινε η ημερομηνία κυκλοφορίας του, που όταν ήμασταν 11 κοιτάζαμε κάθε μέρα το γραμματοκιβώτιο και περιμέναμε γράμμα από το Χογκουαρτς, που ήμασταν σίγουροι ότι κάποια στιγμή συνέβηκε κάτι μαγικό, κάτι που προκαλέσαμε χωρίς να το θέλουμε... 

Και δεν μιλώ για υπερβολές.. Καθόλου.
Τα πράγματα είναι απλά. 

Κάποιοι μεγάλωσαν με την Κοκκινοσκουφίτσα.
Κάποιοι με τα Στρουμφάκια.
Κάποιοι άλλοι με το "Μικρό σπίτι στο λιβάδι"

ΕΜΕΙΣ, μεγαλώσαμε με τον Χάρι Πότερ. Και είμαστε περήφανοι γι αυτο. :)

Η πρώτη μου επαφή με τον Χάρι Πότερ ήταν στην Δευτέρα ή Τρίτη δημοτικού, όταν η ξαδέρφη μου (δυο χρόνια μεγαλύτερη) είχε έρθει τα Χριστούγεννα από τη Γερμανία και μου είπε όλη την ιστορία του πρώτου βιβλίου. Λίγο καιρό μετά, φτάνει στην Κύπρο η πρώτη ταινία. Δεν πήγα στο σινεμά να την δω, γιατί εννοείται πως ήμουν πολύ μικρή. 
Τον επόμενο χρόνο ομως στα γενέθλια μου ζήτησα από τους παππούδες μου την κασέτα. 
Και το βιβλίο. 

Από τότε, απέκτησα έναν φίλο που δε με εγκατέλειψε ποτέ.
Διάβασα τα βιβλία περισσότερες από 4 φορές το κάθε ένα, είδα τις ταινίες άπειρες φορές, και ξόδεψα ένα σημαντικό μέρος της βιβλιοθήκης μου για να χωρέσει τόσο τα ελληνικά βιβλία (αφού δε γινόταν να διαβάζω τα αγγλικά όταν ήμουν δημοτικό) όσο και τα αγγλικά που απέκτησα εκ των υστέρων. 
Και τις ιστορίες του Μπιντλ του βάρδου.
Και το "Quintich through the ages"
Και το "Fantastic Beasts and where to find them"

Με την πρεμιέρα του "Harry Potter and the Deathly Hallows part 1" μπήκαμε στην τελική ευθεία για να ολοκληρωθεί κι αυτός ο κύκλος. Δεν είναι τυχαίο που το δεύτερο μέρος έρχεται με το τέλος της σχολικής μου ζωής.  

Ο Χάρι Πότερ σαν βιβλίο δεν έχει τεράστια λογοτεχνική αξία. 
Η αξία του είναι άλλη.
Μεγαλύτερη.

Και την ξέρουμε όλοι εμείς που τον βάλαμε στη ζωή μας. 

Εξάλλου, λίγη μαγεία παντού χρειάζεται.. Και παντού υπάρχει ;) 

"Where your treasure is, there will your heart be also.
                                                                                 A. Dumbledore 








6 σχόλια:

  1. Mπορώ να κάνω ένα τεράστιο like σε αυτήν την ανάρτηση!

    Ήταν και είναι ο κόσμος που κάθε παιδί θέλει να ζει.
    Βρίσκεις τόσα κοινά με τους ήρωες που στ' αλήθεια πιστεύεις ότι μια μέρα θα ξυπνήσεις και στο γραμματοκιβώτιο θα σε περιμένει ένα γράμμα απο τη Σχολή Χόγκουαρτς για Μαγείες και Ξόρκια.
    Μεγάλωσα παρέα με τον Χάρι Πότερ.
    Αυτός, ο Ρον και η Ερμιόνη ήταν μαζί μου όταν κανείς άλλος δεν ήταν.
    Σας ευχαριστώ παιδια ^^


    Ευχαριστούυμε Μικρέ Χείμαρρε :D

    Στέλλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Dumbledore: "Harry, do you know why...Professor Quirrell couldn't bear to have you touch him?...It was because of your mother. She sacrificed herself for you. And that kind of act leaves a mark... This kind of mark cannot be seen. It lives in your very skin."
    Harry: "What is it?"
    Dumbledore: "Love, Harry. Love."
    Ξέρω πως θα το εκτιμήσεις δεόντως, γι αυτό και σ' το αφιερώνω. κι εγώ με Χάρι Πότερ μεγάλωσα, τον αγαπώ απίστευτα πολύ.
    Υπέροχη ανάρτηση. Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ακόμη κι εκείνοι που δεν μεγάλωσαν με Χάρι Πότερ - λόγω ηλικίας, προφανώς - μπορούν να κατανοούν αυτά που έγραψες, γιατί με τα βιβλία και τις ταινίες του ξαναβρήκαν την παιδική και εφηβική τους ηλικία, με τους δικούς της "μάγους" και τα όνειρα πως μ'ένα μαγικό ραβδάκι (αυτό της επιθυμίας και των αγνών προθέσεων) μπορείς - μαζί με εκείνους που μοιράζονται τα όνειρά σου - ν'αλλάξεις τον κόσμο...
    Υπέροχη πράγματι η ανάρτησή σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Dumbledore: "Of course it is happening inside your head, Harry, but why on earth should that mean that it is not real?"

    ίσως η καλύτερη ατάκα του τελευταίου βιβλίου.
    είμαι βαρεμένη με harry potter από τα 9 μου.
    πραγματικά, τα ΛΑΤΡΕΥΩ αυτά τα βιβλία, με έχουν σημαδέψει.
    όταν ήμουν 11 νόμιζα ότι άκουγα φωνές, ότι έκανα μαγικά και (φυσικά) περίμενα το γράμμα για το hogwarts!!! δεν ήρθε, περίμενα και στα 12 (μήπως είχε γίνει κάποιο λάθος), ε, μετά στα 13 σταμάτησα να περιμένω. :Ρ
    θαυμάζω απεριόριστα τη συγγραφέα, τη j.k.rowling. όσο σκέφτομαι πώς τα σκέφτηκε όλα αυτά...πραγματικά, μπράβο της!!
    τα έχω όλα τα βιβλία, και στα αγγλικά και στα ελληνικά. τα λατρεύω.
    ανυπομονώ να βγει και το part ii να αγοράσω και τις ταινίες, αν βρω καμιά καλή προσφορά... :Ρ

    τέλειο post!!!!! :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Happiness can be found, even in the darkest of times, if one only remembers to turn on the light. ~ Harry Potter and the Prisoner of Azkaban, 2004, spoken by the character Albus Dumbledore

    We love HP! :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρη έκθεση για το τι σημαίνει αυτός ο μικρός μάγος για μένα. Όπως και για τη συγγραφέα, την ιστορία, τη λογοτεχνική του αξία και τις ταινίες.
    Δε θα πω τίποτε όμως, πέρα του πόσο χαίρομαι που διάβασα αυτό το ποστ.
    Καληνύχτα Μικρέ Χείμαρρε!

    Y.Γ. Τώρα να αποκαλέσω coincidence το ότι μόλις γύρια από το δωμάτιό μου όπου τελείωσα για 5 φορά το Harry Potter and the deathly hallows? Θα πω απλά magic is might, με πολύ διαφορετική σημασία όμως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή