Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

Αυθυποβολή


Κοίταζα τον ουρανό και δεν είχε αστέρια. 
Τα έφτιαξα. 
Και τους πλανήτες. 

Ζωγράφισα έναν ήλιο. Και στον χάρισα. 

Μετά, βούτηξα. 
Κι έφτιαξα κοχύλια. Και φύκια, και αστερίες. 
Κι ύστερα ψάρια, και φάλαινες.

Μύρισα τον άνεμο. 
Με μύρισε κι αυτός. Κατάλαβε τ'άρωμά σου.

Τότε τυλίχτηκα σε μια πάχνη και χάθηκα. 

Κι έτσι δεν πρόλαβα να ζωγραφίσω κι εσένα. 

6 σχόλια:

  1. Oh my God! Speachless! This is great poetry!

    Respect!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Wow!! Ευχαριστώ πολύ για τα ενθουσιώδη σχόλια! :)

      Καλημέρα!

      Διαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Χαχα! Νιώθω λίγο σαν τη Μουλάν. Ευχαριστώ πολύ!!!!! :)

      Καλημέρα!!!

      Διαγραφή
  3. Όπως πάντα, μυστήρια τζιαι νοσταλγική. Καλά έκαμες τζι επανήλθες!
    Καλό Σ/Κ =)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χα. Ευχαριστώ!!
      Χαίρομαι που "χαροποιεί" η επιστροφή μου :)
      I'll be around,

      καλημέρα :)

      Διαγραφή